![\"2016-11-15_20-14-10_jt\"](\"https:\/\/aardiggrondig.nl\/pw\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/2016-11-15_20-14-10_JT.jpg\")
<\/p>\nIk ben dol op tomaten, dus toen ik deze zomer serieus aan moestuinieren begon, wilde ik daar ook tomaten bij. Het beste zou zijn onder glas of plastic, om de planten te beschermen tegen regen.\u00a0De regen zelf is niet het probleem \u2013 tomaten drinken veel \u2013 maar als het vochtig blijft rondom de tomatenplanten kan de pseudoschimmel\u00a0Phytophtora zich goed verspreiden en\u00a0dat betekent meestal het einde van je tomaten. Maar van een kas kwam het nog niet.<\/p>\n
Geen probleem: de tomaten kwamen aanwaaien, misschien zelfs wel letterlijk. In mijn achtertuin heb ik twee verhoogde bedden gemaakt, dat wil zeggen\u00a0twee\u00a0moestuinbakken. In iedere bak deed ik aarde en compost en zaaide ik m\u2019n rijtjes. Ruccola, radijs, doperwten en nog zo het een en ander, maar geen tomaten. Tot mijn\u00a0verbazing kwamen die wel spontaan naar boven. Ik weet niet waar de zaden vandaan kwamen (misschien uit de compost), maar de planten deden het goed, in totaal\u00a0wel tien. En verschillende rassen, gewone en kerstomaten, roodkleurende en ook die geel-oranje bleven als ze rijp waren. Een onverwacht succes. Alleen waren ze wat laat, en de tomaten die het laatst groeiden rijpten niet meer. Die bleven gewoon groen. Omdat\u00a0het seizoen in oktober toch echt voorbij was, heb ik uiteindelijk de planten gerooid en de onrijpe tomaten op de vensterbank gelegd. Langzaam maar zeker kleurden ze bij. Lekker werden ze niet meer. Tijd voor chutney.<\/p>\n
<\/p>\n
Zondag\u00a0heb ik voor het eerst chutney gemaakt,\u00a0een geweldige manier om onrijpe tomaten te\u00a0verwerken. De zoetigheid komt van de suiker en de rozijnen, het zuur van de azijn, en de pittigheid van een rode peper.<\/p>\n
Ik ben uitgegaan van de toevallige hoeveelheid tomaten die bij mij op de vensterbak lag: 555 gram (hieronder omgerekend naar een \u2018normale\u2019 hoeveelheid van een halve kilo \u2013 ik ben een pietje-precies, maar bij het koken werk ik op gevoel en ervaring. Al kook ik honderd keer hetzelfde, het smaakt nooit precies hetzelfde.). De rest van de ingredi\u00ebnten heb ik daar op afgestemd, en daarbij moest ik nog even de deur uit om het keukenkastje weer aan te vullen. Mijn suiker is nu bijna op, na tien jaar wordt het tijd voor een nieuw pak van een kilo.<\/p>\n
Met bovenstaande hoeveelheid aan ingredi\u00ebnten kon ik na koken twee jampotten vullen (eigenlijk een pot waar eerst pindakaas in had gezeten en een andere waar stroop in had gezeten). Bij elkaar schat ik 700 gram. Veel te weinig, want mensenkinderen, wat is dit lekker! Achteraf had ik de afzuiging niet aan moeten zetten, want dan had het hele huis er naar geroken. En het ruikt heerlijk, ook de volgende ochtend nog.<\/p>\n